Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord
 
Geen cookies


Klik hier voor meer informatie.
Sorong 1961-1962 Louis van Diessen
Herinneringen aan mijn diensttijd bij de Alpha-compagnie op Sorong.
_
Home__Weblog__Prikbord__Fotoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


2022



Mijn Profiel

louisvanDiessen
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend



Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Zelfbeschikkingsrecht
18 juni 2022 08:12

; Een nieuwe lente
11 juni 2022 11:39


Tempo doeloe voorbij
22 februari 2022 09:56

Er is nog niets veranderd sind...
11 oktober 2021 11:03




Fotoboeken


FOTOS VAN RANSIKI, TEMINABUAN ENZ DE JAREN 50 (135)
_
Fotos van Chris de Bijl (43)
_

Hollandia Merauke Sorong enz (114)
_
Dani, Mapi Asmat,Ekari,Berglander s Dajakkers en meer (101)
_

Fotos van Frans Middelkamp (46)
_
Begrafenis van Victor Pouw en Leo Phijl 17-06-1962 (25)
_



Weblog Vrienden


Nog geen weblog vrienden toegevoegd.



Gastenboek berichten

Ab Kinder
12 december 2021 17:24
_
Slmt malam Tuan Diessen, Ik heb zitten genieten van uw verhalen die zich afspeelde in Sorong. Vooral de verhalen waarin de Papuase politie naar voren kwam.In het bijzonder over de hoofdagent Carli en een familie lid van Nasoetion. Deze verhaal werd thuis door mijn vader verteld.Hij was 1 van de Papuase politieagenten uit Sorong.Ik ben met mijn ouders naar Nederland gekomen op 4 jarige leeftijd.Zaten met 4 gezinnen tussen de militairen die terugkeerden.Vlucht ging via Biak/Alska/Schiphol.Op 23/10-1962 kwamen hier aan.

Arie van Den Dool voorm. sld 1 NAPO Veldpost 6 Inf Bat Sorong Remu
14 juli 2021 11:05
_
Louis, ik ben het van harte eens met je recentelijke uitingen in de pers. Nu we er nog zijn, is het hoogste tijd dat we het van de daken schreeuwen: De Nederlandse regering heeft in 1962 willens en wetens de papua-bevolking voor de gek gehouden en uitgeleverd aan Indonesië, aan een voor hen vreemd volk, dat nu al vijftig jaar de allochtone bevolking onderdrukt. Wij, Nieuw-Guinea veteranen, schamen ons nog altijd diep voor deze tragedie, omdat de papua-bevolking vertrouwen had in de Nederlandse bevolking waar het ging om ontwikkeling van de mensen, van het land en uitzicht op zelfbestuur. Inmiddels is het overwegend christelijke papuavolk (geschat 700.000 zielen) een minderheid in eigen land en is de overheersing van bijna 2 miljoen Indonesische moslim migranten een feit. Indonesië onderdrukt de bevolking al bijna 60 jaar, met als gevolg tienduizenden doden en put het land uit door ongebreidelde exploitatie van mijnbouw en hout-kap. De autochtone bevolking heeft geen zeggenschap over het eigen gebied. Waarom schaamt Nederland (als staat) zich niet? Waarom doet de Nederlandse regering al een halve eeuw niets voor de papua-bevolking? Waarom beschouwt Nederland het onderdrukkende regime en daarmee de staat Indonesië als een bevriende natie? Antwoorden blijven uit. De politici kennen de feiten niet, of hebben geen geweten. Onze koning bood in 2020 zelfs excuses aan voor ons handelen in onze voormalige kolonie. Van de republiek Indonesië wordt geen verantwoording gevraagd. Wanneer biedt onze koning en onze regering excuses aan, aan de Papua natie? Mijn email: arie.vandendoo l@ziggo.nl

Roderick
20 mei 2019 21:24
_
Correctie: het moet zijn ARNHEMSE PLEIN 3, AMERSFOORT. (dus niet "Amersfoortse Plein")




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door jeanneke1 om 18:33
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door jeanneke1 om 18:31
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door jeanneke1 om 18:30
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door jeanneke1 om 18:30
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door jeanneke1 om 18:29
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door jeanneke1 om 18:28
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door jeanneke1 om 18:27
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door marlie49 om 18:26
_
Marlie49 Online





_

Andere artikelen



ONS PELOTON IN ACTIE DEEL 2 C SLOT



de laatste loodjes De laatste weken brachten we redelijk relaxed door af en toe nog wat actie in de omgeving maar het liep duidelijk op zijn eind. Tijd om eens iets van het dorp te gaan bekijken


beste sobats

Een ding moet ik nog vertellen, het zegt iets over de mentaliteit van de mariniers.

Wij van de Landmacht hadden nogal wat gevangenen gemaakt en door Majoor Romijn was geregeld dat journalisten van een dag of week blad foto's zouden maken van die ploppers,

Maar omdat wij zelf in de bush actie voerden konden we niet met onze gevangenen op de foto.

Romijn besliste toen dat er mariniers als bewaking bij zouden gaan staan. Toch niet te geloven, KL gevangenen bewaakt door mariniers,hoe dikwijls zou dit wel niet gebeurt zijn? Belachelijk ,pronken met andermans veren.

Gelukkig hoorde het hoofd van de Papoea politie ook van dit voornemen en hij liet de gevangen ploppers gauw naar een ander dorp brengen. Stonden die mariniers mooi voor joker bij die journalisten en Romijn over de zeik, de gevangen waren onvindbaar en de politiecommandant liet zich niet zien, die was solidair met ons, de Landmacht. Als je mensen goed behandeld word je zelf ook goed behandeld.

Later hebben we met de politie nog een lekker pilsje gedronken op hun,, kazerne''.

Wat ons bij thuiskomst ontzettend stoorde was steeds de miskleunen bij de geplaatste foto,s, elke keer werden landmacht militairen ten onrechte mariniers genoemd. Wij werden als landmachteenheid nooit vernoemd bij de foto,s terwijl toch duidelijk aan de kleding en de wapens te zien was dat wij landmacht militairen waren!

Al ooit een marinier met een tropenhoed op gezien? Of een marinier met een bren in zijn handen?

Natuurlijk vind ieder onderdeel zichzelf het beste maar wij hebben als landmachteenheid nooit de neiging gehad om ons als mariniers voor te doen, integendeel,wij hadden te doen met die baroemariniers in Wersar en zij werden gewoon voor de leeuwen gegooid.

We hebben ze zoveel als mogelijk geholpen bij de acties en Romijn apprecieerde dat wel al zei hij het niet.

Die majoor Romijn liet ons niet aflossen toen onze taak erop zat hij hield ons nog 3 weken omdat wij de nodige ervaring hadden.

Geen wonder, met die baroe mariniers had hij geen lot uit de loterij ,al deden ze wel dapper hun best.

We hadden ook wel eens een gevechts pauze en dan gingen we soms naar de Chinees, een restaurantje boven op een heuvel, je was al bekaf en zo dorstig als de pest als je boven kwam en de Chinees stond dan al klaar met zijn bier.

Het was best een aardige en vriendelijke man die Chinees maar volgens mij had hij maar 1 kip. Als je een uitsmijter wilde hebben moest je vlug bestellen want de tweede had niks meer omdat de eieren dan op waren.

Je kon dan 2 sneden brood met kaas krijgen en de Chinees noemde dat gerecht dan uitsmijter kitjoe.

Eindelijk werden we afgelost door een peloton van de Echocie. We konden weer terug de Kaiboes afvaren naar Sorong toe. Van het Echopeloton kregen verschillende mannen een onderscheiding, maar die hadden een andere commandant als wij, iemand moet je voordragen nietwaar?

Bij ons kregen alleen de gewonden een onderscheiding, volkomen terecht natuurlijk,en verder kreeg de commandant het kruis van verdienste ,waarom weet ik niet of het moet zijn voor zijn blunder toen hij die handgranaat tegen de heuvel op gooide waardoor hij bijna bij zijn eigen jongens slachtoffers maakte.

Wel kregen we een standaard stenciltje waarin onze rang en naam getypt was en waarop stond dat we moedig en heldhaftig geweest waren en fanatiek de vijand bestreden achtervolgt en geëlimineerd hadden.een vodje papier meer was het niet.

Er was verder niks bij, nog geen speldje, dus had je aan dat papiertje niets , je kon er eens naar kijken en trots gaan zitten zijn maar je had verder niks tastbaars om op je jasje te spelden bijvoorbeeld.

Maar we leven nog ondanks de handgranaat van de luit en de bombardement door de Neptune door de starre houding van het mariniers commando.

Als stilzwijgende beloning kregen we 14 dagen vrije dienst ,een soort prestatie verlof. We verbleven ook in een apart gebouw en waren volkomen vrij en velen van ons lieten hun baard groeien waardoor we er uitzagen als struikrovers.

We gingen onze buitgemaakte souvenirs eens bekijken, messen dolken ,wapens camera,s,roepia's enz enz.

Zelf had ik een werpmes met een bloedsleuf erin en een pilotenkepie met een Garuda erop. Het mes ben ik kwijtgeraakt maar de donkerbruine kepie moet ik nog ergens hebben liggen in huis.

Na 14 dagen werden we weer in ons gewone ritme gedirigeerd door het kader en na een poosje was alles weer gewoon. We merkten wel een soort van respect voor ons op de Remoekazerne maar wij vonden het maar gewoon , we hadden gedaan waarvoor we gekomen waren, de bevolking beschermen en de vijand verjagen.

Het was een van onze laatste klusjes voordat we weer terug naar Nederland gingen, ondertussen was alles overgedragen aan de UNO troepen en wij gingen op Jefman bij de Amerikanen grote steaks eten we konden alles krijgen van Yankees, er waren ook Pakistani (Gurkas) maar die waren niet zo sympathiek.

Dat waren Moslims en gingen met kleren aan onder de douche wij vonden dat raar,maar bij hun mocht je niet naakt rondlopen zoals wij deden.

De afgelopen periode is waarschijnlijk de enige keer in ons leven dat we echt in levensgevaarlijke situaties geweest zijn. Maar als je nu terug kijkt was alles voor niets omdat de gebroeders Kennedy de zaak verkwanselden aan Indonesië zonder aan de bevolking te denken.

Het thuis front heeft er geen notie van gehad wat hier gebeurde, de media waren nog niet zo facilitair ingericht als nu met de satellieten die het nieuws vliegensvlug de wereld rond sturen.

Soms waren we dicht bij de dood, maar gelukkig kan ik er nog over vertellen.

Louis van Diessen



















Geplaatst op 06 augustus 2010 19:47 en 2280 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Gast  12 aug 2010 19:30
Louis,
Je hebt weer je best gedaan, waarvoor dank!
Tot ziens in Bronbeek.
Piet

Reoctis  
02 dec 2010 13:37
Flinke jongen ben jij. En géén medaille gekregen?
_





_
Reoctis  
02 dec 2010 13:54
Flinke jongen ben jij. En géén medaille gekregen?