Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord
 
Geen cookies


Klik hier voor meer informatie.
Sorong 1961-1962 Louis van Diessen
Herinneringen aan mijn diensttijd bij de Alpha-compagnie op Sorong.
_
Home__Weblog__Prikbord__Fotoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


2022



Mijn Profiel

louisvanDiessen
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend



Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Zelfbeschikkingsrecht
18 juni 2022 08:12

; Een nieuwe lente
11 juni 2022 11:39


Tempo doeloe voorbij
22 februari 2022 09:56

Er is nog niets veranderd sind...
11 oktober 2021 11:03




Fotoboeken


reunie 2008 fotos van Jan vd Baard (14)
_
Fotos van Theo Verbakel (31)
_

wat ouder maar ook wijzer ? (40)
_
Baliemvallei en nog meer (33)
_

Wamena,Waghete,Sentani ,Ilaga,Enarotali,Tage meer en meer (63)
_
Foto,s van Wim Nieuwenhuijs (6)
_



Weblog Vrienden


Nog geen weblog vrienden toegevoegd.



Gastenboek berichten

Ab Kinder
12 december 2021 17:24
_
Slmt malam Tuan Diessen, Ik heb zitten genieten van uw verhalen die zich afspeelde in Sorong. Vooral de verhalen waarin de Papuase politie naar voren kwam.In het bijzonder over de hoofdagent Carli en een familie lid van Nasoetion. Deze verhaal werd thuis door mijn vader verteld.Hij was 1 van de Papuase politieagenten uit Sorong.Ik ben met mijn ouders naar Nederland gekomen op 4 jarige leeftijd.Zaten met 4 gezinnen tussen de militairen die terugkeerden.Vlucht ging via Biak/Alska/Schiphol.Op 23/10-1962 kwamen hier aan.

Arie van Den Dool voorm. sld 1 NAPO Veldpost 6 Inf Bat Sorong Remu
14 juli 2021 11:05
_
Louis, ik ben het van harte eens met je recentelijke uitingen in de pers. Nu we er nog zijn, is het hoogste tijd dat we het van de daken schreeuwen: De Nederlandse regering heeft in 1962 willens en wetens de papua-bevolking voor de gek gehouden en uitgeleverd aan Indonesië, aan een voor hen vreemd volk, dat nu al vijftig jaar de allochtone bevolking onderdrukt. Wij, Nieuw-Guinea veteranen, schamen ons nog altijd diep voor deze tragedie, omdat de papua-bevolking vertrouwen had in de Nederlandse bevolking waar het ging om ontwikkeling van de mensen, van het land en uitzicht op zelfbestuur. Inmiddels is het overwegend christelijke papuavolk (geschat 700.000 zielen) een minderheid in eigen land en is de overheersing van bijna 2 miljoen Indonesische moslim migranten een feit. Indonesië onderdrukt de bevolking al bijna 60 jaar, met als gevolg tienduizenden doden en put het land uit door ongebreidelde exploitatie van mijnbouw en hout-kap. De autochtone bevolking heeft geen zeggenschap over het eigen gebied. Waarom schaamt Nederland (als staat) zich niet? Waarom doet de Nederlandse regering al een halve eeuw niets voor de papua-bevolking? Waarom beschouwt Nederland het onderdrukkende regime en daarmee de staat Indonesië als een bevriende natie? Antwoorden blijven uit. De politici kennen de feiten niet, of hebben geen geweten. Onze koning bood in 2020 zelfs excuses aan voor ons handelen in onze voormalige kolonie. Van de republiek Indonesië wordt geen verantwoording gevraagd. Wanneer biedt onze koning en onze regering excuses aan, aan de Papua natie? Mijn email: arie.vandendoo l@ziggo.nl

Roderick
20 mei 2019 21:24
_
Correctie: het moet zijn ARNHEMSE PLEIN 3, AMERSFOORT. (dus niet "Amersfoortse Plein")




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door ramapi om 18:54
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door ramapi om 18:53
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door ramapi om 18:52
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door ramapi om 18:48
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door janny1947 om 18:45
_
Janny1947 Online

Door ramapi om 18:44
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door NicolaasP om 18:44
_
NicolaasP Online

Door wilkie om 18:42
_
Nieuwe Reactie geplaatst





_

Andere artikelen



ONS PELOTON IN ACTIE DEEL 1


bek af het lopen door de bush was erg zwaar.

Vanuit onze thuisbasis de Remoekazerne in Sorong zijn we verschillende keren uitgerukt om Indonesische infiltranten op te sporen en gevangen te nemen.


Ons peloton was het eerste peloton van de Acie gelegerd op de Remoekazerne in Sorong op de Vogelkop.

Tijdens ons verblijf in Nederlands Nieuw Guinea was een van onze taken,het opsporen,gevangen nemen en of elimineren van Indonesische infiltranten. Aanvankelijk gebeurde de infiltraties kleinschalig maar in mei 1962 werden er op verschillende locaties honderden Indonesische parachutisten gedropt in de bush bush.

Ook daar moesten we voor in actie komen, maar dit waren echte getrainde beroepsmilitairen veel heftiger als we tot nog toe gewend waren,maar daar vertel ik in deel 2 wel over.

De eerste ploppers waar we mee te maken kregen waren zielige kereltjes, klein van postuur, daardoor zeker niet indrukwekkend,die met prauwen aan land kwamen op de meest ontoegankelijke gebieden van de Vogelkop.

Verteld werd dat ze vanaf Ceram kwamen,of dit waar is weet ik niet. In ieder geval waren ze slecht uitgerust en met verouderde wapens die bij ons al lang in het museum lagen. Meestal hadden we weinig omkijken naar die kerels ,regelmatig gaven ze zich uit zichzelf al over voordat we serieus in actie kwamen, maar je moest toch opletten en alert blijven want je wist nooit of er geen fanatiekelingen bij waren die wel wilden vechten.

Een van die acties van ons peloton die ik me nog kan herinneren was in September 1961. Eigenlijk zouden we een oefening krijgen,een landingsoperatie bij Saoka.

Alles was gereed en we zaten al op de boten die ons zouden beechen toen via de radio,de AN/GRC-9,Angrynine genoemd,het bericht kwam dat eer een Indonesische duikboot gesignaleerd was bij Tjof. Een eilandje voor de kust van Sorong.

We moesten wachten op meer gegevens en die kwamen spoedig van de inwoners , er waren ploppers bij Saoka aan land gegaan. Daarvoor moesten wij uitrukken en dat kwam mooi uit er stond toch die landingsoefening op het programma? Nou dat werd nu echt en daarom kregen we eerst de scherpe munitie en handgranaten inplaats van de dummy's en de losse flodders van de oefening.

Ondertussen waren de boten al vertrokken richting Saoka,maar daar aangekomen konden we niet landen omdat het hoog water was. Daar was helemaal geen rekening gehouden door onze leiding dus gingen we maar weer terug naar Sorong. Waarom we niet gewacht hebben op gunstig tij is me een raadsel maar dat zal wel aan mij liggen.

Na een uur of vier varen lagen we weer aan de Marinesteiger in de haven van Sorong. Van hier liepen we naar het gebouwencomplex van,, De Vogelkop''een opslagplaats van wapens webbing en legergoederen.

We hadden geluk dat er een dikke Daf aan kwam de chauffeur was een bekende van ons en die bracht ons terug naar de kazerne. Inmiddels was het vier uur in de nacht geworden.

We zijn met de kleren aan in bed gedoken omdat we elk moment weer opgeroepen konden worden. En dat gebeurde vroeger als waar we op gehoopt hadden

We moesten met spoed uitrukken om een hoofdagent van politie, Carli, te bevrijden, hij was in handen gevallen van de Indonesische ploppers.

Eerst werden we nog toegesproken door onze luitenant, Piet van Bragt, het zou wel eens schieten kunnen worden maar dat hadden we al begrepen.

We sprongen in de dikke Dafs ,de drietonners,en werden naar de leprozerie gebracht dat was ongeveer 15 km van de kazerne af.

Vanaf de leprozerie moesten we verder lopen,eerst een stuk over de beruchte Klamonoweg,die liep naar de oliewinning van de shell in Klamono,we waren al een eind gevorderd toen er twee Papoea politiemannen aan kwamen.

Deze vertelde dat we waarschijnlijk te laat waren en dat hun hoofdagent al om het leven was gebracht door de ploppers. Dus moesten we jacht maken op de daders en gingen met de twee agenten door de bush op zoek naar de Indonesiërs.

Na twee uren hadden we alleen wat geweren,ransels en andere spullen van de ploppers gevonden. Na een poosje vonden we ook de hoofdagent W Carli, en helaas ,ja we waren te laat hij was al overleden. Gewoon geliquideerd door de ploppers.

De daders waren verdwenen, ook na intens zoeken met behulp van de fanatieke Papoea agenten waren ze onvindbaar.

In de middag om een uur of vijf zijn we teruggegaan naar de kazerne, doodmoe van door de bush darren waren we blij dat we de zware munitiehouders af konden gooien.

Savonds hing de vlag halfstok een eerbetoon voor de hoofdagent van politie W Carli. De volgende dag is hij begraven op het kerkhof van Klademak.

Opnieuw gingen we op patrouille de bush in op zoek naar de ploppers maar ze waren onvindbaar, we kwamen wel een prauw met munitie tegen, die is naar de kazerne vervoerd. In de middag zagen we bij Melano Satoe twee ploppers die lagen te slapen, we wilden schieten maar onze commandant verbood dat. Maar wat gebeurde er , de twee werden wakker en smeerden hem toen ze ons zagen, hun oude Lee Enfields lieten ze achter. Jammer we hadden ze kunnen pakken.

En nu konden we weer achter hun aan door het dichte oerwoud,ons humeur was er niet beter op geworden dat kun je begrijpen, we hadden ze zo voor het pakken!

Wij hebben ze niet meer gevonden maar de politie wel,met behulp van de kampongbewoners konden ze de twee op pakken.

Toen kwam het bericht dat bij Kampong Baroe ook ploppers gezien waren en de derde groep met steun van de ost gingen er op af.

Na een tijdje werd er op ons geschoten en gingen we in dekking,maar waarvan kwamen die schoten? Onze groepscommandant, sergeant Louis vd Brink, zou kijken en wij moesten voor afleiding zorgen door willekeurig te schieten. Het plan werkte, er werd terug geschoten maar de kogels vlogen hoog over ons heen.we wisten nu waar ze zaten en hebben korte metten met hun gemaakt.

We hebben ze onderzocht of ze iets belangrijks bij zich hadden bleek een van die kerels Nasoetion te heten, later kwam uit dat hij een neef was van die beruchte generaal Nasoetion. Wij zorgen zelf dat we wat souvenirs te pakken kregen zoals een mes, sigaretten e.d. Ik had een kepie met een garuda erop, die kepie heb ik nog.

We hebben ze begraven op de schietbaan boven in de kogelvanger , heel sarcastisch dachten we nog regelmatig aan hun als we daarop aan het schieten waren. Vermoedelijk liggen hun skeletten er nog.

Wij zelf hebben geen ploppers meer gepakt maar de Papoea politie wel,en die gingen er niet zacht mee om dat kan ik je wel vertellen.

Wel bleven we in staat van verhoogde paraatheid, en een van de onaangenaamheden van die periode was het wachtlopen.

Vooral de wacht bij de olietanks aan de haven van Sorong was een ware marteling na de zware dienst in de bush bush die achter de rug was.

Overdag bloedheet mede door de weerkaatsing van de zon op de tanks en door het dijkje rondom de tanks ook geen zuchtje wind, in de nacht ijskoud en aardedonker door de verduistering. Overal geritsel van nachtdieren en snerpend getjilp van reptielen en cicaden. Twee uur op en twee uur af, telkens als je net sliep moest je weer op je post maar we ondergingen het maar het was nu eenmaal zo.

Gelukkig kwam er na een poosje een einde aan de verhoogde paraatheid en mochten we weer van de kazerne af om de kroegen te bezoeken, wel moesten we ons wapen meenemen omdat er nog wel eens op een verloren plopper konden stuiten.

Maar ook deze paraatheid werd weer opgeheven en alles ging weer zijn gewone gangetje,de fanatieke Papoea politiemannen grepen af en toe nog een verdwaalde plopper meestal na een melding uit een kampong.

De dader van de dood van Carli is nooit gepakt,die was terug naar Indonesië gevlucht. Daar werd een verklaring afgelegd dat de aanvallen geslaagd waren.

Noem het maar geslaagd, bijna alle ploppers zijn door ons of de politie gepakt. Later hoorden we van de gevangenen dat we soms wel veel geluk gehad hadden, zij hadden boobytraps gelegd van handgranaten,maar nooit raakten we de struikeldraad.

Ook hoorde we van een commandant van de ploppers dat we een keer vijf meter van een karabijn mitrailleur af waren maar de schutter durfde niet te schieten want dat was dan ook zijn doodvonnis.

We hadden flink wat buitgemaakt,20 Lee-Enfield geweren,5 Madsens,2 Stenguns,4 karabijn mitrailleurs en een mortier. Verder nog een partij springstof,slagpijpjes ,lont,handgranaten,mortiergranaten,messen,dolken,en een partij munitie.

Ook nog 2 prauwen met Johnson buitenboort motoren en een paar Nederlandse vlaggen die gebruikt waren als camouflage om over te steken van een Indonesisch eiland naar de Vogelkop.

De gevangen ploppers vertelden dat ze gedwongen waren, ze zaten al in de gevangenis door hun andere politieke overtuiging en konden kiezen, gedood worden of naar Irian Barat om dit te bevrijden van de onderdrukkers.

Het is toch een feit dat de praktijk de beste training is die je kunt hebben. Vooral de discipline speelt een grote rol, de opdrachten en commando,s goed uitvoeren is noodzaak.

Een voorbeeld, we lagen met twee groepen te rusten twee brenschutters zaten achter de manschappen links en rechts van het pad toen we plotseling stemmen hoorden, er kwam iemand over het pad die de brenschutters aanzagen voor een plopper en begonnen prompt over hem heem te schieten om hem tot overgave te dwingen.

We kregen heel onverwacht tegenvuur maar hoorden een bekende stem de commando,s geven, door mondeling contact werd het vuren gestaakt en wat was het geval?

Een andere groep van ons was zonder radiocontact te maken achter ons aan gekomen. Onze brenschutters zagen hun Papoea gids aan voor een plopper waarop de schietpartij begon,gelukkig goed afgelopen maar het had ook anders kunnen zijn. Een simpel berichtje via de radio ,zoals opdracht,voorkomt deze misverstanden.

Door deze acties hebben we veel ervaring opgedaan en de ouwe hap vanaf lichting 60/4 heeft hier veel profijt van gehad tijdens de acties in Wersar bij Teminaboean.

Maar dat verhaal komt in deel 2 van ons peloton in actie.

Louis



gevangen IndonesiŽrs


ondoordringbaar oerwoud


de haven van Sorong


gevangen infiltranten


De schietbaan waar twee ploppers begraven liggen op de kogelvanger


leprozerie Sorong


haven Sorong




Geplaatst op 29 juli 2010 12:17 en 2776 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Ofsen  
27 jul 2010 11:24
ik ben benieuwd. was dit vlak na de bersiapperiode.

Gooilander  
27 jul 2010 15:38
Dag Louis,

Het gaat toch over Indonesche infiltranten in Nieuw Guinea en niet over Indische Nederlanders.

groet
Frans

_





_
Gooilander  
27 jul 2010 15:40
Dag Louis,

Sorry:

Indonsische

groet Frans

LouisvanDiessen  
27 jul 2010 20:18
ik heb het gecorrigeerd, bedankt Frans, en Ofsen wat is de bersiaperiode ?
_





_
Gooilander  
28 jul 2010 00:19
Dag Louis,

Nadat het Japanse leger zich op Java had overgeven, braken er moordadige rellen los. In die periode zijn ook Nederlandse vrouwen en kinderen vermoord door fanatieke Javanen.

groet
Frans

Ofsen  
28 jul 2010 09:10
de bersiapperiode was een gewelddadige periode in indie. tik bij google bersiapperiode in. dan krijg je een wat ruimere interpretatie.
_





_
Gast  11 nov 2017 13:35
Was als cdt. van een politie eenheid uit Biak daar aanwezig. En hebben bij het deelnemen aan die actie nabij kampong naam vergeten 4 infiltranten gevangen nemen. Later nog in plaatselijke ziekenhuis de Ind. ploppor cdt. Identificeren als zijnde Djamaloedin. die bij zijn vlucht door de KL werd neergeschoten.

LouisvanDiessen  
23 nov 2017 19:46
Het was kampong Wersar
_