Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord


Klik hier voor meer informatie.
Sorong 1961-1962 Louis van Diessen
Herinneringen aan mijn diensttijd bij de Alpha-compagnie op Sorong.
_
Home__Weblog__Prikbord__Fotoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


2014



Mijn Profiel

louisvanDiessen
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Onderzeeboot-patrouilles bij N...
03 december 2019 15:36

Pater van Lieshout
27 november 2019 11:13

DE MORGENSTER
11 juli 2019 19:12

Overleven tussen doodskisten
12 juni 2019 19:44





Fotoboeken


Van alles wat bloot en gekleed (61)
_
2009 (25)
_

Reünie 2011 (36)
_
Fotos van Theo Verbakel (31)
_

Fotos van internet (328)
_
Pieter en Jacki vd berg (11)
_






Weblog Vrienden


Nog geen weblog vrienden toegevoegd.



Gastenboek berichten

Roderick
20 mei 2019 21:24
_
Correctie: het moet zijn ARNHEMSE PLEIN 3, AMERSFOORT. (dus niet "Amersfoortse Plein")

Roderick
20 mei 2019 13:21
_
Ben in het bezit gekomen van een kist voor het verschepen van goederen. Op de kist staat gedrukt: NNGPM-SORONG, MEVR. LEENDERS, AMERSFOORTSE PLEIN 3, AMERSFOORT. Foto kan ik verzenden. De kist zoekt een goed heenkomen. Groet!

Louis
07 mei 2018 18:33
_
Hallo Dries. met de DC3 ben ik een keer vervoerd van Biak naar Jefman (Sorong)maar dat was met de Klu. Met de MLD hadden we meer te doen met de Neptune,. Bij patrouilles nam onze telegrafist contact op met een neptune om onze positie te melden,we moesten dan bij toerbeurt den dynamo trappen om de nodige spanning op te wekken voor de uitzendingen . Tonijnen heb ik er nooit gezien, ik was wel een visser, maar meest op de steiger en soms in geleende prauw,, De papua's visten wel op dolfijnen of bruinvissen dat was voor hun een lekkernij. Op Jefman kwamen ook nog de Hawker hunters Hercules wat helicopters twinss enz.. Om de twee maanden gingen we een maand naar Jefman, altijd feest, smorgens dienst en middags zwemmen vissen of ook wel luieren. Een mooie tijd.




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door Annie4646 om 11:00
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Rina2 om 10:58
_
Rina2 Online

Door Jacqueline59 om 10:57
_
Nieuwe Weblog reactie geplaatst

Door Marianne om 10:57
_
Nieuwe Weblog reactie geplaatst

Door Labje om 10:56
_
Nieuwe Achtergrond foto geplaatst

Door Labje om 10:55
_
Nieuwe Hoofdfoto geplaatst

Door Jacqueline59 om 10:54
_
Nieuwe Weblog reactie geplaatst

Door leo1946 om 10:54
_
Leo1946 Online





_

Andere artikelen



DE MORGENSTER

De vlag die niet mag wapperen in defile,s enz.


MUSEUM VAN DE GEWONE MAN

De Morgenster van Ko Maring

SIETSE DE BOER WIM BRAS

Een paar keer per jaar hijst Ko Maring de Morgenster in top. Meestal met Koningsdag, als gebaar van protest. Maar ook weleens tussendoor, in een dwarse bui. “Als ik de Morgenster zie wapperen, verdwijnt mijn chagrijn.”

De vlag is zo oud als Ko zelf: 57 jaar. De Morgenster ging in top toen hij ter wereld kwam in Serui, een stadje op het eiland Yapen voor de kust van Westelijk Nieuw-Guinea. De voormalige kolonie was net onafhankelijk van Nederland. Een nieuwe vlag voor een nieuw kind in een nieuw geboorteland. “Lang wapperde de Morgenster niet. Onder druk van Kennedy en de VN kwam Westelijk Nieuw-Guinea nog datzelfde jaar onder bewind van Indonesië. Eind 1962 was de Morgenster een verboden vlag. Mijn moeder smokkelde hem mee naar Nederland.”

Avontuurlijke idealisten

Zijn ouders, Harry en Eef Maring, komen eind jaren vijftig aan in Westelijk Nieuw-Guinea. “Mijn vader had in Nederlands-Indië gevochten. Hij hield er een blijvende liefde voor de tropen aan over. En voor de mensen daar.” Terug in Nederland volgt hij de opleiding tot onderwijzer met de bedoeling zich in te zetten voor de Papoea’s in Nieuw-Guinea die zich voorbereiden op zelfbestuur. De kans komt voorbij als de gereformeerde zending in Oegstgeest een onderwijzersechtpaar zoekt. “Mijn ouders hadden inmiddels vijf dochters, maar mijn moeder deed in avontuurlijke zin en idealisme niet voor mijn vader onder. Ze stapten blijmoedig met vijf kinderen op de boot en zouden er met zeven terugkomen.”

Uit overlevering

De verhalen over de jaren in Serui kent Ko van zijn zussen. “Mijn broer en ik zijn er geboren, maar zij hebben de herinneringen.” De overweldigende natuur, de geluiden van de tropen, de vriendelijkheid van de Papoeabevolking, zwemmen in de kali, het stuk gaas over zijn wiegje ter bescherming tegen de wilde beesten: Ko weet het slechts uit overlevering. “Vanuit hun sterke geloof in de vooruitgangsgedachte dreven mijn ouders een internaat waar ze jongeren opleidden tot onderwijzer. Maar na de komst van de Indonesiërs was het voor een gezin als het onze niet langer veilig. Mijn moeder vertrok toen halsoverkop met de kinderen naar Nederland. Vader kwam een half jaar later, hij wilde de school koste wat het kost netjes overdragen.”

Wat nu?

Zonder een cent op zak, gekleed in luchtig tropengoed, arriveren de Marings in de koude winter van ’62-’63 op Schiphol. “We hadden niks, niets eens een adres. Mijn moeder moet toen mijn vader hebben gebeld met de vraag: wat nu?” Uiteindelijk is er opvang in Diever, waar vader Maring voor de klas had gestaan. Ze krijgen een plekje in de stookhut van de slager, de kerk zorgt voor de eerste levensbehoeften. “Uiteindelijk krabbelden mijn ouders er weer bovenop. Mijn vader enigszins verbitterd, mijn moeder niet. Die hield nog jarenlang lezingen om geld op te halen voor het Papoea-studiefonds.” Papoea’s zijn volgens Maring de meest open mensen van de wereld, er zit geen kwaad bij. “Ze zijn te aardig om in opstand te komen, ondanks dat de Indonesiërs hen als derderangs volk behandelen. Als dan zoals laatst de Indonesische president hier op staatsbezoek komt, steek ik de verboden vlag uit.”





Geplaatst op 11 juli 2019 19:12 en 460 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_

Er zijn nog geen reacties gegeven.